Το τελευταίο και πλέον εμβληματικό έργο του κορυφαίου συγγραφέα Bernard-Marie Koltès, «Ρομπέρτο Τσούκκο», επανέρχεται στις θεατρικές σκηνές ως μια διεισδυτική και βαθιά πολιτική αλληγορία. Η παράσταση διερευνά τις οριακές διαστάσεις της βίας, την αέναη αναζήτηση της ελευθερίας και το διαχρονικό αδιέξοδο της ανθρώπινης ύπαρξης στη σύγχρονη κοινωνία.
Η πρεμιέρα της παράστασης, που αναμένεται να αποτελέσει ένα από τα κεντρικά γεγονότα της επερχόμενης θεατρικής σεζόν τον Οκτώβριο, φέρει τη σκηνοθετική υπογραφή του Δημήτρη Καραντζά. Στον ομώνυμο ρόλο, ο Δημήτρης Καπουράνης, η ερμηνευτική δυναμική του οποίου ξεχώρισε πρόσφατα στη σαρωτική «Μια άλλη Θήβα», αναλαμβάνει την πρόκληση να αποδώσει την πολυπλοκότητα του χαρακτήρα.
Η υπόθεση και οι κοινωνικές προεκτάσεις
Ο κεντρικός ήρωας, Τσούκκο, δολοφονεί τους γονείς του και έκτοτε ζει ως φυγάς. Η πράξη του αυτή καθιστά τον Τσούκκο όχι μόνο έναν δολοφόνο, αλλά και έναν δραπέτη από κάθε προκαθορισμένο κοινωνικό ρόλο. Η περιπλάνησή του εκτυλίσσεται σε μια μητρόπολη που λειτουργεί ως συλλογική φυλακή, γεμάτη συμβατικές ιδιότητες: «κόρη», «μητέρα», «πατέρας», «αστυνομικός», «αδελφή», μεταξύ άλλων.
Αυτές οι προσδιοριστικές λέξεις, στην ουσία τους, εγκλωβίζουν τα άτομα σε άδεια σχήματα, στερούμενες ουσιαστικού περιεχομένου. Ο Τσούκκο επιχειρεί να δομήσει μια ταυτότητα έξω από τις κοινωνικές κατασκευές, πέρα από τις επιβεβλημένες νόρμες. Ωστόσο, αναδεικνύεται ως δέσμιος ενός ασφυκτικού συστήματος, το οποίο συστηματικά αποκλείει και εξορίζει καθετί που δεν συμμορφώνεται προς τους κανόνες του. Η ενέργεια και η επακόλουθη εξορία του Τσούκκο αποτελούν μια εμβληματική περίπτωση αντίστασης, ή έστω απόπειρας αντίστασης, απέναντι στην κανονικοποίηση.
Ο Τσούκκο ως καθρέφτης της κοινωνίας
Ο Τσούκκο κινείται στην πόλη σαν φάντασμα, μια αόρατη, αλλά πανταχού παρούσα απειλή. Οι πράξεις του περιλαμβάνουν εγκλήματα, όμως η παρουσία του ασκεί παράδοξα μια ιδιαίτερη έλξη σε όσους τον συναντούν. Η μορφή του δεν είναι μόνο αυτή ενός εγκληματία. Λειτουργεί ως καθρέφτης, στον οποίο ανακλάται η παθογένεια της ίδιας της κοινωνίας. Μέσα από τον Τσούκκο, το έργο του Koltès εξετάζει την υποκρισία, την αδυναμία επικοινωνίας και τους μηχανισμούς που οδηγούν στην περιθωριοποίηση και την εκτροπή.
Η παράσταση αναμένεται να θέσει καίρια ερωτήματα σχετικά με τη φύση της ενοχής, την έννοια της ελευθερίας σε έναν κόσμο δομημένων προδιαγραφών και την ανθρώπινη ανάγκη για αποδοχή, ακόμη και μέσω της άρνησης. Η ερμηνεία του Δημήτρη Καπουράνη στον ρόλο του Τσούκκο, υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Δημήτρη Καραντζά, υπόσχεται μια βουτιά στα σκοτεινά άδυτα της ανθρώπινης ψυχής και της κοινωνικής συνθήκης.
