Το Φαινόμενο του «Ήλιου με δόντια»
Η θεατρική σκηνή ζωντανεύει ξανά με την επιστροφή μιας παράστασης που κατάφερε να κερδίσει το κοινό από στόμα σε στόμα, χωρίς την ανάγκη εκτεταμένης διαφήμισης. Ο λόγος για τον «Ήλιο με δόντια», τη μεταφορά του μυθιστορήματος του Γιάννη Μακριδάκη, που, μετά την περσινή θριαμβευτική πορεία με απανωτά sold out, επανέρχεται στο θέατρο Μπέλλος για δεύτερη χρονιά. Πρόκειται για ένα γνήσιο θεατρικό φαινόμενο που αποδεικνύει πως η ουσιαστική τέχνη βρίσκει πάντα τον δρόμο προς την καρδιά των θεατών.
Η Μαγεία της Σκηνοθεσίας και της Δραματουργίας
Ποιο είναι όμως το μυστικό αυτής της επιτυχίας; Η απάντηση κρύβεται στην ευαισθησία και την εφευρετικότητα της σκηνοθεσίας του Θανάση Ζερίτη, ο οποίος, σε συνεργασία με τη Νεφέλη Μαϊστράλη που υπογράφει τη δραματουργική επεξεργασία, κατάφερε να μεταφέρει στην σκηνή την ιστορία του Κωνσταντή με τρόπο που αγγίζει βαθιά. Η παράσταση δεν επιδιώκει τον εύκολο εντυπωσιασμό, αλλά προσφέρει μια βιωματική εμπειρία, φυτεύοντας τον σπόρο του προβληματισμού και της ενσυναίσθησης χωρίς καμία πίεση. Όλα κυλούν αβίαστα, σαν η ίδια η ζωή να ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας.
Μια Ηθογραφία με Σύγχρονη Αντήχηση
Ο «Ήλιος με δόντια» είναι μια ηθογραφία που εκτυλίσσεται στη Χίο των αρχών του 20ού αιώνα. Κι όμως, παρά τον ιστορικό της χαρακτήρα, καταφέρνει να αγγίξει το σημερινό κοινό με τρόπο αναπάντεχο. Η σκηνοθετική προσέγγιση του Ζερίτη λειτουργεί σαν ένας καθρέφτης, όπου οι θεατές μπορούν να αντικρίσουν πτυχές της δικής τους ύπαρξης, των δικών τους διλημμάτων και των αιώνιων ανθρώπινων παθών. Η ιστορία του Κωνσταντή, μέσα από την ευφυή δραματουργία, υπερβαίνει τα όρια του χρόνου και του τόπου, καθιστώντας τα θέματά της πανανθρώπινα και διαχρονικά. Η παράσταση δεν είναι απλώς μια αναπαράσταση μιας εποχής, αλλά μια εξερεύνηση της ανθρώπινης ψυχής, των σχέσεων και των κοινωνικών δομών που συνεχίζουν να μας απασχολούν.
