Η εμβληματική τηλεοπτική παραγωγή «Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ», έργο του Φράνκο Τζεφιρέλι, αποτελεί διαχρονικό σημείο αναφοράς στην παγκόσμια πολιτιστική σφαίρα, ιδίως κατά την περίοδο του Πάσχα. Η επιλογή του πρωταγωνιστικού ρόλου, εκείνου του Ιησού, συνιστά ένα κεφάλαιο με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό την οπτική ταυτότητα και τη γενικότερη πρόσληψη της σειράς από το κοινό.
Η αναζήτηση για τον ιδανικό πρωταγωνιστή
Η διαδικασία επιλογής για τον κεντρικό ρόλο υπήρξε μακρά και απαιτητική. Ο σκηνοθέτης αναζητούσε ένα πρόσωπο που θα μπορούσε να αποδώσει τη μυσταγωγική διάσταση του χαρακτήρα, χωρίς να υπονομεύει την ανθρώπινη πλευρά. Πάουελ, Πατσίνο και Χόφμαν ήταν μεταξύ των υποψηφίων, καθένας με το δικό του υποκριτικό βεληνεκές και φήμη.
Η απόφαση του Τζεφιρέλι
Ενώ η επιλογή ενός παγκοσμίου φήμης ηθοποιού φαινόταν αρχικά η προφανής οδός, ο Φράνκο Τζεφιρέλι προτίμησε μια λιγότερο συμβατική προσέγγιση. Οι πληροφορίες της εποχής αναφέρουν ότι η υποψηφιότητα του Ρόμπερτ Πάουελ δεν αφορούσε αρχικά τον ρόλο του Ιησού. Ο Βρετανός ηθοποιός είχε κληθεί να κάνει δοκιμαστικό προκειμένου να υποδυθεί έναν άλλο χαρακτήρα της σειράς, πιθανώς κάποιον εκ των μαθητών ή έναν δευτερεύοντα ρόλο με σημαντικές όμως σκηνές.
Ο παράγοντας της «μη φήμης» και της πνευματικότητας
- Αρχική Εξέταση: Ο Αλ Πατσίνο και ο Ντάστιν Χόφμαν, ηθοποιοί με ήδη εδραιωμένη καριέρα και αναγνωρισιμότητα, εξετάστηκαν σοβαρά για τον ρόλο. Ωστόσο, η φήμη τους ενδεχομένως να αποσπούσε την προσοχή του κοινού από την ουσία του χαρακτήρα.
- Η Στροφή στον Πάουελ: Η εμφάνιση του Πάουελ στην οντισιόν, ακόμη και για διαφορετικό ρόλο, υπήρξε καθοριστική. Η αιθέρια παρουσία και το διεισδυτικό του βλέμμα εκτιμήθηκαν ως στοιχεία που ανταποκρίνονταν στην οπτική που είχε ο σκηνοθέτης για τον Ιησού.
- Η Ερμηνεία: Η τελική επιλογή του Πάουελ δικαιώθηκε από το αποτέλεσμα. Η ερμηνεία του, χαρακτηριζόμενη από συγκράτηση και ουσία, προσέδωσε στον χαρακτήρα μια διάσταση πνευματικής δύναμης, καθιστώντας τον συνώνυμο του ρόλου στα μάτια εκατομμυρίων θεατών παγκοσμίως.
Η απόφαση αυτή υπογράμμισε την προσήλωση του Τζεφιρέλι στην καλλιτεχνική αρτιότητα έναντι των εμπορικών επιταγών, δημιουργώντας ένα έργο που παραμένει ανεξίτηλο στη συλλογική μνήμη.
