Η θεατρική παράσταση «Girls & Boys», ένα έργο του Dennis Kelly, επανέρχεται στις σκηνές για δεύτερη χρονιά, σε μετάφραση και σκηνοθεσία της Λητώς Τριανταφυλλίδου, με πρωταγωνίστρια τη Νατάσα Εξηνταβελώνη. Η πρώτη παρουσίαση του έργου σημείωσε αξιοσημείωτη επιτυχία, προσελκύοντας το ενδιαφέρον κοινού και κριτικών, και πραγματοποιώντας αλλεπάλληλα sold out, τόσο στην Αθήνα όσο και κατά την περιοδεία της σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένης της Θεσσαλονίκης. Η απήχηση αυτή δεν είναι τυχαία, καθώς το έργο αγγίζει κομβικά ζητήματα της σύγχρονης κοινωνίας.
Η Γένεση Ενός Τραύματος
Η αφήγηση εκτυλίσσεται μέσα από την οπτική γωνία μιας γυναίκας που, ξεκινώντας από μία φαινομενικά τυχαία συνάντηση σε ένα αεροδρόμιο – «Συνάντησα τον άντρα μου στην ουρά για να επιβιβαστώ σε μια πτήση, και ομολογώ ότι τον αντιπάθησα από την πρώτη στιγμή» – βιώνει τη δημιουργία μιας οικογένειας. Ο έρωτας, η καθημερινότητα, η καριέρα και η ανατροφή των παιδιών συνθέτουν μια εικόνα που εξωτερικά μοιάζει με πρότυπο ασφάλειας και πληρότητας.
Η Ρήξη της Φαινομενικής Γαλήνης
Ωστόσο, καθώς η ιστορία εξελίσσεται, η επιφάνεια της ευδαιμονίας αρχίζει να ρηγματώνει. Η αρχική αφήγηση, που παραπέμπει σε μία κλασική ιστορία αγάπης, μεταλλάσσεται σταδιακά σε μια δραματική ανατομία της απώλειας και του τρόπου με τον οποίο ο ανθρώπινος ψυχισμός επιχειρεί να διαχειριστεί το τραύμα. Το έργο αναδεικνύει τις κρυφές πτυχές των διαπροσωπικών σχέσεων και τις δυσδιάκριτες πολλές φορές μορφές βίας που μπορούν να τις διαβρώσουν. Η πορεία από την αρχική γνωριμία μέχρι την αναπάντεχη σκοτεινή τροπή της ιστορίας αποτελεί μία βαθιά διείσδυση στην ψυχοσύνθεση του ατόμου και την επίδραση των κοινωνικών παραγόντων.
Ο μονόλογος του Kelly δεν περιορίζεται στην προσωπική ιστορία, αλλά διευρύνεται, θέτοντας καίρια ερωτήματα σχετικά με:
- Τις συνθήκες που οδηγούν στην εκδήλωση βίας εντός των σχέσεων.
- Την ανθεκτικότητα του ανθρώπου απέναντι στο ψυχικό και σωματικό τραύμα.
- Την ανάγκη για επανεξέταση των κοινωνικών προτύπων που ενδεχομένως να συντηρούν τέτοια φαινόμενα.
Η Νατάσα Εξηνταβελώνη καλείται να ερμηνεύσει ένα σύνθετο ρόλο, αναδεικνύοντας τις ποικίλες διαστάσεις του χαρακτήρα της πρωταγωνίστριας και την οδυνηρή της διαδρομή. Η παράσταση, με την εις βάθος ανάλυση της ανθρώπινης εμπειρίας, προσφέρει προβληματισμό και ανοίγει διάλογο για ένα θέμα που παραμένει επίκαιρο και αναγκαίο προς συζήτηση στην δημόσια σφαίρα.
