Απόψε κάνει πρεμιέρα η παράσταση του Νίκου Καραθάνου, «Τζένη Τζένη», μια θεατρική μεταφορά της εμβληματικής ταινίας της Φίνος Φιλμ. Ο καταξιωμένος σκηνοθέτης, αντλώντας έμπνευση από το κλασικό έργο, εστιάζει στη μυθική αφήγηση των ελληνικών ταινιών, αναδεικνύοντας την εικόνα μιας Ελλάδας γεμάτης φως, καλοκαίρι, ανεμελιά και ομορφιά. Μία εικόνα που, στη σύγχρονη εποχή, μοιάζει όλο και πιο απομακρυσμένη από την πραγματικότητα.
Η νοσταλγία για μια εποχή
Με εμφανή νοσταλγία για την χαμένη αφέλεια των καλοκαιρινών βραδιών, ο Καραθάνος δημιουργεί ένα «ρέκβιεμ» για την εποχή αυτή που φθίνει. Ο θίασος, λειτουργώντας ως «σκιές» ή «φαντάσματα» των ηρώων της κλασικής ταινίας, διαμορφώνει ένα καλοκαιρινό, ηλιόλουστο μανιφέστο. Πρόκειται για έναν θρήνο για το τέλος μιας εποχής, αλλά ταυτόχρονα και μια γιορτή για την αθανασία που της χάρισε η ασημένια οθόνη. Αυτή η δυαδική προσέγγιση προσδίδει στην παράσταση μια ιδιαίτερη βαρύτητα, αναδεικνύοντας την αδιάκοπη αναζήτηση της ταυτότητας των Ελλήνων μέσω της συλλογικής μνήμης.
Η αναζήτηση της συλλογικής μνήμης
Μέσα σε αυτό το γιορτινό και συνάμα πένθιμο πλαίσιο, οι ηθοποιοί του θιάσου αναζητούν τις θεϊκές μορφές που σημάδεψαν τις παιδικές μας αναμνήσεις, συνδεδεμένες άρρηκτα με τα κυριακάτικα τραπέζια. Η παράσταση επιχειρεί να φωτίσει μια Ελλάδα που βυθίζεται καθημερινά στο πέλαγος των αναμνήσεών της, αναζητώντας τον εαυτό της διαρκώς. Η αναφορά σε «θεϊκές μορφές» δεν υποδηλώνει απλή ειδωλοποίηση, αλλά την ανάγκη του κοινωνικού συνόλου να ανακαλέσει πρότυπα και αξίες που χαρακτηρίζουν ένα συλλογικό παρελθόν. Το έργο του Καραθάνου, σύμφωνα με πηγές του θεατρικού χώρου, φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν καθρέπτη της σύγχρονης κοινωνικής ψυχολογίας, που ταλανίζεται μεταξύ της εξιδανίκευσης του παρελθόντος και της αναζήτησης μιας νέας πραγματικότητας.
Ταυτότητα παράστασης:
- Πρωτότυπο κείμενο: Κώστας Πρετεντέρης, Ασημάκης Γιαλαμάς
- Σκηνοθεσία – σύλληψη: Νίκος Καραθάνος
- Διασκευή: […]
