Η επέτειος γέννησης και θανάτου του Κωνσταντίνου Καβάφη, ημερομηνίες που συμπίπτουν με την 29η Απριλίου (1863-1933), σηματοδότησε φέτος μια αξιοσημείωτη πολιτιστική εξέλιξη για την πρωτεύουσα. Ο κορυφαίος Αλεξανδρινός ποιητής «επέστρεψε» στην Αθήνα, όχι πλέον μόνο μέσω του έργου του, αλλά και ως φυσική παρουσία στον αστικό χώρο.
Η εγκατάσταση του γλυπτού του Καβάφη στην Αθήνα
Την Τρίτη 28 Απριλίου, παραμονή της επετείου, το Ίδρυμα Ωνάση δώρισε στον Δήμο Αθηναίων ένα γλυπτό του Πραξιτέλη Τζανουλίνου, το οποίο απεικονίζει τον Κ. Π. Καβάφη. Η τοποθέτηση του έργου στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, μπροστά από την Ωνάσειο Βιβλιοθήκη και την Onassis Mandra, δημιουργεί ένα νέο τοπόσημο με ξεχωριστή συμβολική αξία.
Η φιλοσοφία πίσω από την πρωτοβουλία
- Ενσωμάτωση στον αστικό ιστό: Η δωρεά αυτή δεν αντιμετωπίζει τον ποιητή ως ένα απομακρυσμένο μνημείο. Αντιθέτως, η επιλογή της τοποθεσίας και η μορφή του γλυπτού επιδιώκουν την οργανική ενσωμάτωση της μορφής του Καβάφη στην καθημερινή ζωή της πόλης, καθιστώντας τον προσβάσιμο στον πολίτη.
- Μια ζωντανή παρουσία: Όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ), η πρόθεση είναι ο ποιητής να λειτουργεί ως μια ζωντανή οπτική αναφορά, υπενθυμίζοντας συνεχώς την πνευματική του κληρονομιά σε όσους διασχίζουν την περιοχή.
Χαρακτηριστικά του έργου
Ο γλύπτης Πραξιτέλης Τζανουλίνος αποτύπωσε τον Καβάφη σε καθιστή στάση, σε φυσικό μέγεθος. Η επιλογή του χαλκού ως υλικού προσδίδει στο έργο διαχρονικότητα και αντοχή, ενώ η απεικόνιση του ποιητή υποδηλώνει μια στάση περισυλλογής και παρατήρησης, αρετές που τον χαρακτήριζαν. Αυτή η προσέγγιση επιτρέπει στον θεατή να έρθει σε άμεση επαφή με την καβαφική σκέψη, αντιμετωπίζοντας το έργο όχι ως ψυχρό άγαλμα, αλλά ως μια πρόσκληση σε στοχασμό.
Η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί μια σημαντική κίνηση πολιτιστικής αποκέντρωσης και εμπλουτισμού του δημόσιου χώρου, καθιστώντας την πνευματική παραγωγή προσιτή και ορατή, εγείροντας συγχρόνως τον ενδιαφέρον για τον Αλεξανδρινό δημιουργό.
