Η ηχητική γεωγραφία του Vinicio Capossela
Ο Vinicio Capossela, μια εξέχουσα μορφή της σύγχρονης ιταλικής καλλιτεχνικής σκηνής, επιστρέφει στην Αθήνα, σηματοδοτώντας την έναρξη του φετινού προγράμματος των Φ hill Sessions. Η προγραμματισμένη του εμφάνιση την Τρίτη 9 Ιουνίου, στο θέατρο «Δόρα Στράτου», φέρει μια ιδιαίτερη σημειολογία, καθώς συνδέει τρία καίρια στοιχεία της Μεσογείου: τις ανθρώπινες ροές, τη μουσική παράδοση των λιμανιών της, και το διαχρονικό μοτίβο των σειρήνων. Οι τελευταίες, εκτός της αναφοράς τους στην ελληνική μυθολογία, λειτουργούν και ως μεταφορά των σύγχρονων «σειρήνων» συναγερμού, των οποίων ο ήχος, σε αντίθεση με εκείνον που είχε αντιμετωπίσει ο Οδυσσέας, αδυνατούμε να αγνοήσουμε.
Η διαχρονική σχέση με την Ελλάδα
Η σύνδεση του Capossela με τον ελληνικό χώρο δεν είναι τυχαία. Οι ρίζες της εκτείνονται στο 2007, όταν επέλεξε τα Sierra Studios της Αθήνας για την ηχογράφηση του δίσκου του «Rebetiko Gymnastas». Η συνεργασία του με καταξιωμένους Έλληνες μουσικούς, όπως ο Μανώλης Πάππος, υπήρξε καθοριστική. Η κυκλοφορία του άλμπουμ το 2012 συνοδεύτηκε από μια εκτενή περιοδεία, η οποία διέσχισε την Ιταλία, την υπόλοιπη Ευρώπη, και φυσικά την Ελλάδα, με εμφανίσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Το μουσικό αυτό εγχείρημα ερμηνεύτηκε ως μια «γυμναστική» του ρεμπέτικου, μια πράξη που αναδεικνύει την αντίσταση στην πολιτισμική ομογενοποίηση και την υπεράσπιση της αυθεντικής έκφρασης.
Μια διαδρομή στην ελληνική μουσική παράδοση
Η επιλογή του ρεμπέτικου από έναν Ιταλό καλλιτέχνη αναδεικνύει την κοινή συνισταμένη των μεσογειακών λαών απέναντι στις κοινωνικές και πολιτικές αναταράξεις. Οι αναφορές του ίδιου του Capossela στην ελληνική παράδοση είναι συχνές, υπογραμμίζοντας την επιρροή που άσκησε αυτή στη διαμόρφωση της δικής του καλλιτεχνικής ταυτότητας. Η επανεμφάνισή του στην Αθήνα προσφέρει μια ευκαιρία επανασύνδεσης με το κοινό που αγκάλιασε το έργο του, ιδιαίτερα με εκείνο που αναγνωρίζει στην τέχνη του μια βαθύτερη συναισθηματική και πολιτισμική απήχηση.
Ο διεθνής αντίκτυπος και η καλλιτεχνική προσέγγιση
Ο καλλιτέχνης, με την ιδιαίτερη αφηγηματική του ικανότητα και την ικανότητα να συνυφαίνει διαφορετικά μουσικά ιδιώματα, έχει καθιερωθεί ως μια φωνή με διεθνή απήχηση. Οι συνθέσεις του δεν περιορίζονται σε απλές μελωδίες, αλλά αποτελούν συνήθως πολυεπίπεδες αφηγήσεις που αναλύουν την ανθρώπινη εμπειρία, την ιστορία και την κοινωνική πραγματικότητα. Η επιλογή του να εντάξει στοιχεία ρεμπέτικης μουσικής στο έργο του καταδεικνύει μια συνειδητή προσπάθεια υπέρβασης των γεωγραφικών και πολιτισμικών ορίων, αναδεικνύοντας την οικουμενικότητα της μουσικής ως μέσου επικοινωνίας και έκφρασης.
