Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου αναδεικνύει για ακόμα μία φορά τη δυναμική της αρχαίας σκηνής, φιλοξενώντας την παράσταση «Τα Πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου» του Θοδωρή Γκόνη. Η παρουσίαση αυτή, προγραμματισμένη για τις 17 και 18 Ιουλίου στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, σηματοδοτεί τη συνάντηση του τοπικού βιώματος με την οικουμενική καλλιτεχνική έκφραση.
Η Αφήγηση ως Πράξη Μνήμης και Δημιουργίας
Η πλοκή περιστρέφεται γύρω από μία ομάδα επτά προσώπων, οδοιπόρων και στρατολατών, οι οποίοι καταφθάνουν σε έναν τόπο συνυφασμένο με την ελληνική γη: ένα περιβόλι γεμάτο πορτοκαλιές, ελιές και έναν επιβλητικό βράχο. Ακολουθώντας την αρχέγονη συνήθεια των Ελλήνων, επιλέγουν να διηγηθούν, μέσω του τραγουδιού, την ιστορία τους, αλλά και την ιστορία του ίδιου του τόπου που τους φιλοξενεί.
Η Συμβολική Διάσταση των Σαγκουίνιων
Στο επίκεντρο της αφήγησης βρίσκεται μία ιστορία αγάπης, συνδεδεμένη με τη μοναχοκόρη του αγροτικού ιατρού της Επιδαύρου. Το αίμα της, σύμβολο θυσίας και ζωής, βαφεί ανεξίτηλα τα Σαγκουίνια, τα κατακόκκινα πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου, προσδίδοντας τους μία ιδιαίτερη μυθική διάσταση. Η επιλογή των Σαγκουίνιων δεν είναι τυχαία· το έντονο χρώμα τους υποδηλώνει το πάθος, τη ζωή και τον θάνατο, μετατρέποντας το φρούτο σε ζωντανό μνημείο της τοπικής ιστορίας.
Υπέρβαση και Αυτονομία: Η Φωνή της Φύσης
Οι χαρακτήρες της παράστασης δεν περιορίζονται στο παρελθόν. Αποκτούν γρήγορα αυτονομία, απομακρύνονται από τα κελεύσματα του αιώνα και ανακαλύπτουν τη δική τους, αυθεντική φωνή. Πρόκειται για μία φωνή που αντλεί τη δύναμή της από τη φύση και τους αποχαιρετισμούς, υπερβαίνοντας την αρχική τους πίστη στη ζωή. Όπως συμβαίνει συχνά με όσους αντιμετωπίζουν τη ζωή με σοβαρότητα και βάθος, η πίστη αυτή μετεξελίσσεται, ίσως και μέσα από μία αναπόφευκτη πίστη στον θάνατο.
Η Μεταστοιχείωση της Ιστορίας
Μέσα από αυτή τη διαδικασία, η ιστορία αποκτά νέο ύψος, αναπτύσσεται και διαστέλλεται, εκρήγνυται συμβολικά σαν ένα ρόδι. Αυτή η μεταμόρφωση υποδηλώνει την οικουμενική διάσταση του έργου, όπου το τοπικό, το συγκεκριμένο βίωμα, υπερβαίνει τα όρια του χρόνου και του τόπου, αγγίζοντας βαθύτερες, πανανθρώπινες αλήθειες για τη ζωή, τον θάνατο, την αγάπη και τη σύνδεση με τη γη. Η παράσταση του Θοδωρή Γκόνη στοχεύει, επομένως, να προσφέρει ένα ερμηνευτικό πλαίσιο για την κατανόηση της ανθρώπινης εμπειρίας μέσα από την παράδοση και τη σύγχρονη ματιά.
