Το Μεξικό Αντιμετωπίζει τις Απειλές του Τραμπ: Πρόεδρος Σεϊνμπάουμ Ελπίζει σε Συμφωνία για το Νερό
Η νέα πρόεδρος του Μεξικού, Κλαούντια Σεϊνμπάουμ, εξέφρασε έντονη αισιοδοξία σχετικά με την επίτευξη συμφωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες για το ζωτικής σημασίας ζήτημα της διαχείρισης των υδάτινων πόρων. Η δήλωση αυτή έρχεται εν μέσω πιέσεων και απειλών από τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος έχει θέσει ξεκάθαρα το ζήτημα της αποστολής περισσότερου νερού από το Μεξικό προς τις ΗΠΑ, αλλιώς θα επιβάλει αυξημένους τελωνειακούς δασμούς στα μεξικανικά προϊόντα.
Η Ιστορία Πίσω από την Ένταση: Η Συμφωνία του 1944
Οι προστριβές μεταξύ των δύο χωρών σχετικά με το νερό έχουν τις ρίζες τους σε μια ιστορική συμφωνία του 1944. Σύμφωνα με αυτή τη συμφωνία, καθορίζεται η κατανομή των υδάτων από κοινούς ποταμούς:
- Οι ΗΠΑ δεσμεύονται να παρέχουν ετησίως 1,85 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού από τον ποταμό Κολοράντο στο Μεξικό.
- Το Μεξικό, αντίστοιχα, υποχρεούται να αποστέλλει 432 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού από τον ποταμό Ρίο Μπράβο (γνωστό στις ΗΠΑ ως Ρίο Γκράντε) στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο πρόεδρος Τραμπ κατηγορεί το Μεξικό ότι δεν τηρεί τις υποχρεώσεις του βάσει αυτής της συμφωνίας, γεγονός που έχει οδηγήσει στην τρέχουσα ένταση.
Η Στάση της Προέδρου Σεϊνμπάουμ: Διπλωματία και Αισιοδοξία
Παρά τις απειλές, η πρόεδρος Σεϊνμπάουμ εμφανίστηκε αμετακίνητη στην πεποίθησή της για διπλωματική επίλυση. Στην καθημερινή της συνέντευξη Τύπου, δήλωσε χαρακτηριστικά:
«Είμαι πεπεισμένη ότι στο θέμα αυτό, όπως και σε άλλα, θα καταλήξουμε σε συμφωνία προς όφελος τόσο των ΗΠΑ όσο και του Μεξικού.»
Τόνισε τη δέσμευση της κυβέρνησής της να παράσχει τις οφειλόμενες ποσότητες νερού, αναγνωρίζοντας την ανάγκη για τήρηση των διεθνών συμφωνιών. Η προσέγγιση αυτή δείχνει μια διάθεση για διάλογο και συνεργασία, παρά την κλιμακούμενη ρητορική.
Οι Επιπτώσεις και το Μέλλον των Σχέσεων
Η επίλυση του ζητήματος του νερού είναι κρίσιμη όχι μόνο για την κάλυψη των υδάτινων αναγκών και των δύο χωρών, αλλά και για τη διατήρηση των σταθερών εμπορικών και διπλωματικών σχέσεων. Μια ενδεχόμενη αύξηση των δασμών θα μπορούσε να πλήξει σημαντικά την μεξικανική οικονομία, ενώ η έλλειψη νερού αποτελεί σοβαρή απειλή για τις αγροτικές περιοχές και στις δύο πλευρές των συνόρων.
Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με ενδιαφέρον τις εξελίξεις, καθώς η ικανότητα των δύο χωρών να επιλύσουν αυτή τη διαφορά θα μπορούσε να αποτελέσει παράδειγμα για τη διαχείριση διασυνοριακών πόρων σε έναν κόσμο που αντιμετωπίζει ολοένα και μεγαλύτερες προκλήσεις λόγω της κλιματικής αλλαγής και της λειψυδρίας.
Θα μπορέσουν οι δύο ηγέτες να βρουν κοινό έδαφος και να εξασφαλίσουν ένα win-win σενάριο για τις χώρες τους; Μόνο ο χρόνος θα δείξει.
