Η αθηναϊκή θεατρική σκηνή υποδέχεται εκ νέου, και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, το έργο «Μένγκελε» του Θανάση Τριαρίδη. Η σκηνοθετική προσέγγιση της Βάνας Πεφάνη, η οποία έχει αναλάβει την ερμηνεία του κειμένου στο ΠΛΥΦΑ, επιχειρεί να αναδείξει τις ανατριχιαστικές προεκτάσεις της ανθρώπινης φύσης, ακολουθώντας την αφηγηματική δομή ενός ψυχολογικού θρίλερ.
Η Σκηνοθετική Πρόκληση και η Εμπειρία
Η σκηνοθεσία της κυρίας Πεφάνη δεν περιορίζεται στην απλή αναπαράσταση. Επιδιώκει να δημιουργήσει μια βιωματική εμπειρία για τον θεατή, βασιζόμενη σε αρχές και δεδομένα από πραγματικά ψυχολογικά πειράματα. Αυτή η επιλογή μετατρέπει τον θεατρικό χώρο σε ένα ιδιότυπο εργαστήριο, όπου το κοινό καλείται να επαναπροσδιορίσει τη θέση του: θα παραμείνει παρατηρητής ή θα βρεθεί αντιμέτωπο με τη θέση του πειραματόζωου ή, ακόμη, του ερευνητή;
Το έργο δεν αποτελεί απλώς μια παράσταση, αλλά μια ενεργή πρόκληση προς τον αποδέκτη. Η επιλογή αυτή, όπως μαρτυρά η διαχρονική απήχηση του έργου, αναδεικνύει την ανάγκη για έναν διαφορετικό διάλογο μεταξύ σκηνής και κοινού.
Το Κείμενο και η Διαχρονική του Απήχηση
Το «Μένγκελε», ένα έργο-σταθμός στη δραματουργία του Θανάση Τριαρίδη, γράφτηκε το 2012. Η επιτυχία του αποδεικνύεται από την εκτενή του παρουσίαση: σε περισσότερες από 15 διαφορετικές σκηνές εντός της Αθήνας, σε πλήθος άλλων πόλεων της Ελλάδας, καθώς και στην Κύπρο, μέσα σε διάστημα μίας δεκαετίας.
Η κεντρική του θεματική συνίσταται στην αναμέτρηση με τις πλέον αδιανόητες εκφάνσεις της φρίκης που σημάδεψαν τη σύγχρονη Ιστορία. Εξερευνά τις οριακές καταστάσεις της ανθρώπινης ύπαρξης και την ικανότητα του ατόμου να αντιμετωπίσει ή να υποκύψει στο απόλυτο κακό, θέτοντας ερωτήματα που υπερβαίνουν τα ιστορικά συμφραζόμενα και αγγίζουν τον πυρήνα της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης.
Οι Συντελεστές
- Συγγραφή: Θανάσης Τριαρίδης
- Σκηνοθεσία: Βάνα Πεφάνη
- Ερμηνεύουν: Γιώργος Νάσιος, Εύα Πιάδη
- Ζωντανή Μουσική Επιμέλεια (Live Textures): Orestis
Η συμβολή των ερμηνευτών, Γιώργου Νάσιου και Εύας Πιάδη, κρίνεται καθοριστική για την απόδοση της πολυπλοκότητας των χαρακτήρων, ενώ η ζωντανή μουσική επένδυση του Orestis ενισχύει την ατμόσφαιρα του ψυχολογικού δράματος.
Συμπεράσματα
Η επανέλευση του «Μένγκελε» στην αθηναϊκή σκηνή αποτελεί μια ευκαιρία για το κοινό να έρθει αντιμέτωπο με ένα έργο που διατηρεί την επίκαιρότητά του. Υπενθυμίζει την αναγκαιότητα της αυτογνωσίας και της συνεχούς διερεύνησης των ορίων της ανθρώπινης ηθικής, πέρα από τις ευκολίες της καθημερινότητας.
