Ο Αλέκος Φλαμπουράρης, μία εμβληματική μορφή της ελληνικής Αριστεράς, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών, αφήνοντας πίσω του μια πλούσια πολιτική παρακαταθήκη και ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Εκτός από βασικός συντάκτης της ιδρυτικής διακήρυξης του ΣΥΡΙΖΑ, υπήρξε ο στενότερος συνεργάτης και μέντορας του Αλέξη Τσίπρα για σχεδόν δύο δεκαετίες.
Η Μακρά Πορεία στην Ελληνική Αριστερά
Η πολιτική διαδρομή του Αλέκου Φλαμπουράρη ξεκίνησε δυναμικά από το ΚΚΕ και τη Νεολαία Λαμπράκη στη δεκαετία του ’60, διαμορφώνοντας ένα πολιτικό στίγμα που παρέμεινε ακέραιο καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Ήταν μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΚΚΕ Εσωτερικού και αργότερα τάχθηκε στο πλευρό του Γιάννη Μπανιά στη μεγάλη σύγκρουση που οδήγησε στη δημιουργία της ΕΑΡ. Η μακρά του πορεία βρήκε την κορύφωσή της στον ΣΥΡΙΖΑ, όπου αναδείχθηκε σε κεντρικό πρόσωπο και ένα από τα «δεξιά χέρια» του Αλέξη Τσίπρα.
Ο Ρόλος του «Δεύτερου Πατέρα» και «Παππού»
Η σχέση του Αλέκου Φλαμπουράρη με τον Αλέξη Τσίπρα ξεπερνούσε τα στενά όρια της πολιτικής συνεργασίας. Υπήρξε φίλος και συνεργάτης με τον πατέρα του πρώην πρωθυπουργού, Παύλο, στον κατασκευαστικό τομέα. Όταν ο Αλέξης Τσίπρας έχασε τον πατέρα του το 2012, ο Φλαμπουράρης στάθηκε δίπλα του ως ο σημαντικότερος συμπαραστάτης. Δεν ήταν τυχαίο που ο ίδιος ο Τσίπρας τον θεωρούσε «δεύτερο πατέρα» του και οι γιοι του τον αποκαλούσαν «παππού», ένα προσωνύμιο που καθιερώθηκε και στην Κουμουνδούρου ως «παππούς του ΣΥΡΙΖΑ». Η ζεστή προσωπικότητα, το χαμόγελο και η αφοσίωσή του στη ριζοσπαστική Αριστερά τον έκαναν αγαπητό σε όλους.
Στο Πηδάλιο του Κυβερνητικού Έργου
Η στενή του σχέση με τον Αλέξη Τσίπρα επισφραγίστηκε με την ανάληψη κομβικών κυβερνητικών θέσεων. Μετά τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ το 2015, ορίστηκε συντονιστής του κυβερνητικού έργου, μια θέση που διατήρησε και μετά τον ανασχηματισμό του 2016, αναλαμβάνοντας αρμοδιότητες για την επίλυση καθημερινών προβλημάτων και την προώθηση αναπτυξιακών πρωτοβουλιών. Η παρουσία του ήταν καθοριστική κατά την κρίσιμη περίοδο του 2015, τις διαπραγματεύσεις και το δημοψήφισμα, όπου στάθηκε ακλόνητος στο πλευρό του Τσίπρα.
Η Παρακαταθήκη και η Αφοσίωση στον ΣΥΡΙΖΑ
Ο Αλέκος Φλαμπουράρης εξελέγη βουλευτής Επικρατείας το 2019 και στις εκλογές του 2023 τοποθετήθηκε στην τιμητική τελευταία θέση του ψηφοδελτίου. Ακόμα και μετά την ήττα του 2019, υπερασπίστηκε το κυβερνητικό έργο με σθένος, δηλώνοντας ότι δεν χρειαζόταν αυτοκριτική. Η φράση του «Ήταν ανάγκη να χάσετε;» που άκουγε από πολίτες στον δρόμο, έγινε θρυλική, αντικατοπτρίζοντας την αφοσίωσή του στην πολιτική που υπηρέτησε. Τον Μάρτιο του 2024 ανέλαβε πρόεδρος του ΔΣ του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς, συνεχίζοντας να προσφέρει από θεσμικές θέσεις. Η πορεία του, οι αγώνες του κατά της δικτατορίας και η προσήλωσή του στις αξίες της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δημοκρατίας αποτελούν τη σπουδαία παρακαταθήκη που άφησε πίσω του. Ήταν παντρεμένος με την Εύη Πανοτοπούλου – Φλαμπουράρη και είχε έναν γιο, τον Μιχάλη.
