Αττική · Attica Report
ΔΙΑΦΘΟΡΑ: Η ανοιχτή πληγή της χώρας
ΔΙΑΦΘΟΡΑ: Η ανοιχτή πληγή της χώρας
Γράφει ο Νικόλαος Καλάκος, Οικονομολόγος - Υποψήφιος Βουλευτής Ελληνικής Λύσης Β2 Δυτικής Αττικής
Η διαφθορά στη χώρα μας έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις. Δεν συνιστά μονάχα παραβίαση κανόνων ή μεμονωμένη εκδήλωση παρανομίας, αλλά ένα φαινόμενο που διαβρώνει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς, υπονομεύει την ισονομία και περιορίζει την αποτελεσματικότητα της Δημόσιας Διοίκησης. Εάν δεν αλλάξει κάτι σύντομα, κινδυνεύουμε να θυμίζουμε χώρα της Λατινικής Αμερικής, παρά κράτος - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η πολιτεία τελευταία συγκαλύπτει περιπτώσεις μεγάλης διαφθοράς, ιδιαίτερα όταν εμπλέκονται πολιτικά πρόσωπα. Χαρακτηριστικές υποθέσεις είναι αυτές που αφορούν τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τον ΟΣΕ και έχουν εντείνει τον δημόσιο προβληματισμό σχετικά με την επάρκεια των μηχανισμών ελέγχου και τη λειτουργία της θεσμικής λογοδοσίας. Ιδιαίτερα προβληματική είναι δε, η παγίωση μιας κοινωνικής αντίληψης ότι «ο Έλληνας ξεχνά γρήγορα» και σε συνδυασμό με τυχόν πολιτική διασύνδεση, η αντίληψη αυτή μπορεί να λειτουργήσει ως μηχανισμός προστασίας από τις συνέπειες μιας παράνομης πράξης. Με αυτό τον τρόπο περνάει το μήνυμα πως «τους δικούς μας ανθρώπους τους καλύπτουμε», δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο ατιμωρησίας. Το αποτέλεσμα είναι η σταδιακή εξάπλωση της διαφθοράς σε κάθε επίπεδο της Δημόσιας Διοίκησης: Εφορίες, Πολεοδομίες, ΕΟΠΥΥ, Κτηματολόγιο, Αστυνομία, Δήμοι και τελευταία και στην Υγεία.
Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί παραμένουν ανύπαρκτοι, ενώ οι Ανεξάρτητες Αρχές συχνά λειτουργούν ως πεδίο διορισμών με υψηλές αποδοχές. Ακόμη και στις περιπτώσεις που εντοπίζονται παρανομίες, η Δικαιοσύνη κινείται με τόσο αργούς ρυθμούς - 5 έως και 7 έτη - ώστε πολλά αδικήματα να παραγράφονται πριν φτάσουν στο ακροατήριο.
Δεν είναι τυχαία η ενεργοποίηση των ευρωπαϊκών θεσμών, και ιδίως της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας σε υποθέσεις που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά της, καθώς καταδεικνύεται ότι η διαφθορά και οι υποθέσεις που κλήθηκε να φέρει στο φως εξέθεσαν διεθνώς τη χώρα μας. Αυτό ήταν ένα επιπλέον πλήγμα για την αξιοπιστία και την αυτονομία των θεσμών μας.
Η ιστορία διαχρονικά διδάσκει πως η διαφθορά ανθίζει εκεί όπου οι Κυβερνήσεις είναι ανίκανες ή ανέντιμες. Η Ελλάδα δυστυχώς δεν αποτελεί εξαίρεση!
Η ώρα για αφύπνιση έχει φτάσει. Εάν δεν αντιδράσουμε συλλογικά, το μέλλον μας ως κοινωνία θα είναι ζοφερό. Αφορά την ποιότητα της Δημοκρατίας και τη σχέση του πολίτη με το κράτος. Όταν η διαφάνεια υποχωρεί, η αξιοκρατία αποδυναμώνεται και η ατιμωρησία γίνεται κοινωνικά ανεκτή. Η διαφθορά δεν αποτελεί αφηρημένη έννοια, επηρεάζει την καθημερινότητα, την οικονομία, τις δημόσιες υπηρεσίες, την εμπιστοσύνη των πολιτών και την αξιοπρέπεια όλων μας!
Η διαφθορά στη χώρα μας έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις. Δεν συνιστά μονάχα παραβίαση κανόνων ή μεμονωμένη εκδήλωση παρανομίας, αλλά ένα φαινόμενο που διαβρώνει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς, υπονομεύει την ισονομία και περιορίζει την αποτελεσματικότητα της Δημόσιας Διοίκησης. Εάν δεν αλλάξει κάτι σύντομα, κινδυνεύουμε να θυμίζουμε χώρα της Λατινικής Αμερικής, παρά κράτος - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η πολιτεία τελευταία συγκαλύπτει περιπτώσεις μεγάλης διαφθοράς, ιδιαίτερα όταν εμπλέκονται πολιτικά πρόσωπα. Χαρακτηριστικές υποθέσεις είναι αυτές που αφορούν τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τον ΟΣΕ και έχουν εντείνει τον δημόσιο προβληματισμό σχετικά με την επάρκεια των μηχανισμών ελέγχου και τη λειτουργία της θεσμικής λογοδοσίας. Ιδιαίτερα προβληματική είναι δε, η παγίωση μιας κοινωνικής αντίληψης ότι «ο Έλληνας ξεχνά γρήγορα» και σε συνδυασμό με τυχόν πολιτική διασύνδεση, η αντίληψη αυτή μπορεί να λειτουργήσει ως μηχανισμός προστασίας από τις συνέπειες μιας παράνομης πράξης. Με αυτό τον τρόπο περνάει το μήνυμα πως «τους δικούς μας ανθρώπους τους καλύπτουμε», δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο ατιμωρησίας. Το αποτέλεσμα είναι η σταδιακή εξάπλωση της διαφθοράς σε κάθε επίπεδο της Δημόσιας Διοίκησης: Εφορίες, Πολεοδομίες, ΕΟΠΥΥ, Κτηματολόγιο, Αστυνομία, Δήμοι και τελευταία και στην Υγεία.
Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί παραμένουν ανύπαρκτοι, ενώ οι Ανεξάρτητες Αρχές συχνά λειτουργούν ως πεδίο διορισμών με υψηλές αποδοχές. Ακόμη και στις περιπτώσεις που εντοπίζονται παρανομίες, η Δικαιοσύνη κινείται με τόσο αργούς ρυθμούς - 5 έως και 7 έτη - ώστε πολλά αδικήματα να παραγράφονται πριν φτάσουν στο ακροατήριο.
Δεν είναι τυχαία η ενεργοποίηση των ευρωπαϊκών θεσμών, και ιδίως της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας σε υποθέσεις που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά της, καθώς καταδεικνύεται ότι η διαφθορά και οι υποθέσεις που κλήθηκε να φέρει στο φως εξέθεσαν διεθνώς τη χώρα μας. Αυτό ήταν ένα επιπλέον πλήγμα για την αξιοπιστία και την αυτονομία των θεσμών μας.
Η ιστορία διαχρονικά διδάσκει πως η διαφθορά ανθίζει εκεί όπου οι Κυβερνήσεις είναι ανίκανες ή ανέντιμες. Η Ελλάδα δυστυχώς δεν αποτελεί εξαίρεση!
Η ώρα για αφύπνιση έχει φτάσει. Εάν δεν αντιδράσουμε συλλογικά, το μέλλον μας ως κοινωνία θα είναι ζοφερό. Αφορά την ποιότητα της Δημοκρατίας και τη σχέση του πολίτη με το κράτος. Όταν η διαφάνεια υποχωρεί, η αξιοκρατία αποδυναμώνεται και η ατιμωρησία γίνεται κοινωνικά ανεκτή. Η διαφθορά δεν αποτελεί αφηρημένη έννοια, επηρεάζει την καθημερινότητα, την οικονομία, τις δημόσιες υπηρεσίες, την εμπιστοσύνη των πολιτών και την αξιοπρέπεια όλων μας!
