Αττική · Attica Report
ΑΦΙΔΝΕΣ: ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΟ «ΔΕΝ ΧΩΡΑΝΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ» – ΤΩΡΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
Ραγδαία εξέλιξη στην υπόθεση της σχολικής μεταφοράς των μαθητών από Αφίδνες και Ιπποκράτειο Πολιτεία προς το ΕΠΑΛ Διονύσου «Ζήνων». Η καταγγελία για περίπου 25 παιδιά που κινδυνεύουν να μείνουν εκτός σχολικού δρομολογίου έφτασε πλέον στη Βουλή, με τον βουλευτή Ανατολικής Αττικής Στυλιανό Φωτόπουλο να ζητά επίσημες απαντήσεις από τα Υπουργεία Παιδείας και Εσωτερικών. Το ερώτημα πλέον είναι ξεκάθαρο: ποιος γνώριζε, τι προβλέπει η σύμβαση και κυρίως ποιος θα δώσει άμεσα λύση ώστε κανένα παιδί να μη μείνει στον δρόμο;
Η υπόθεση των περίπου 25 μαθητών από Αφίδνες και Ιπποκράτειο Πολιτεία έφτασε στο Ελληνικό Κοινοβούλιο – Ερώτηση Φωτόπουλου σε Παιδείας και Εσωτερικών για το ΕΠΑΛ Διονύσου «Ζήνων»
Η καταγγελία μιας μητέρας από τις Αφίδνες δεν έμεινε πλέον στα όρια μιας οικογενειακής διαμαρτυρίας.
Και πλέον οι απαντήσεις αυτές δεν μπορούν να είναι του τύπου «δεν χωράνε».
Η υπόθεση ήρθε στην επιφάνεια μέσα από την αγωνιώδη καταγγελία εργαζόμενης μητέρας, κατοίκου Αφιδνών, της οποίας ο γιος φοιτά στη Γ΄ Λυκείου του ΕΠΑΛ Διονύσου «Ζήνων».
Σύμφωνα με την καταγγελία, ενώ μέχρι πέρυσι οι μαθητές εξυπηρετούνταν από το σχολικό λεωφορείο, φέτος οι οικογένειες ενημερώθηκαν ότι το δρομολόγιο δεν μπορεί να εξυπητήσει τα παιδιά των Αφιδνών επειδή το προβλεπόμενο όχημα είναι πλήρες.
Ως εναλλακτική εμφανίστηκε η αστική συγκοινωνία και συγκεκριμένα η γραμμή 509Β.
Μόνο που, όπως είχαμε επισημάνει από την πρώτη στιγμή, άλλο πράγμα είναι να υπάρχει μια λεωφορειακή γραμμή στον χάρτη και εντελώς διαφορετικό να αποτελεί πραγματική και λειτουργική λύση σχολικής μεταφοράς.
Τα ωράρια που αναφέρονται και στην κοινοβουλευτική ερώτηση δείχνουν ακριβώς το πρόβλημα: μαθητής που ολοκληρώνει επτάωρο πρόγραμμα μπορεί να αναγκάζεται να περιμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι το επόμενο διαθέσιμο δρομολόγιο.
Και μιλάμε για παιδιά. Όχι για εργαζόμενους που μπορούν να αλλάξουν βάρδια ή να επιλέξουν διαφορετικό μέσο μετακίνησης.
Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι στην κοινοβουλευτική ερώτηση γίνεται αναφορά στην ΚΥΑ 50025/2018, η οποία διέπει τη μεταφορά μαθητών δημόσιων σχολείων από τις Περιφέρειες.
Ο βουλευτής θέτει πλέον επισήμως το κρίσιμο ζήτημα.
Πώς προέκυψε ανεπαρκής χωρητικότητα του οχήματος για το σχολικό έτος 2026–2027;
Και γιατί, εφόσον πράγματι ο αριθμός των δικαιούχων μαθητών υπερβαίνει τις διαθέσιμες θέσεις, η λύση δεν ήταν μεγαλύτερο ή δεύτερο όχημα ή συμπληρωματικό δρομολόγιο;
Αυτό είναι και η καρδιά της υπόθεσης.
Γιατί τα παιδιά δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά στις Αφίδνες την πρώτη ημέρα λειτουργίας των σχολείων.
Οι αρμόδιες υπηρεσίες έχουν διαδικασίες καταγραφής και σχεδιασμού.
Άρα πρέπει να μάθουμε.
Πόσοι μαθητές είχαν δηλωθεί;
Πόσες θέσεις είχε το λεωφορείο;
Πότε έγινε γνωστό ότι οι θέσεις δεν επαρκούν;
Ποιος ενέκρινε το συγκεκριμένο δρομολόγιο;
Και τι ακριβώς προβλέπει η ισχύουσα σύμβαση;
Πέντε ερωτήματα που απαιτούν πλέον επίσημες απαντήσεις
Με την κοινοβουλευτική παρέμβαση, οι υπουργοί καλούνται μεταξύ άλλων να απαντήσουν εάν πράγματι περίπου 25 μαθητές αποκλείονται ή πρόκειται να αποκλειστούν από το σχολικό δρομολόγιο και, εφόσον συμβαίνει αυτό, ποιο όργανο έλαβε τη σχετική απόφαση και με ποια αιτιολογία.
Ζητείται επίσης να διευκρινιστεί εάν η σύμβαση του 2026–2027 προβλέπει την εξυπηρέτηση των μαθητών Αφιδνών και Ιπποκρατείου Πολιτείας και των υφιστάμενων στάσεων και εάν υπήρξε οποιαδήποτε μεταγενέστερη τροποποίηση.
Και υπάρχει ένα ακόμη εξαιρετικά σημαντικό ερώτημα:
Πόσοι μαθητές είχαν δηλωθεί στην Περιφέρεια Αττικής ως δικαιούχοι του συγκεκριμένου δρομολογίου και πότε γνωστοποιήθηκε ο αριθμός τους;
Αν η απάντηση δείξει ότι ο πραγματικός αριθμός των μαθητών ήταν εγκαίρως γνωστός, τότε θα πρέπει να εξηγηθεί πώς σχεδιάστηκε μεταφορά με όχημα ανεπαρκούς χωρητικότητας.
Δεν ζητούν χάρη. Ζητούν να πάνε σχολείο.
Αυτό πρέπει επιτέλους να γίνει κατανοητό.
Οι οικογένειες των Αφιδνών και της Ιπποκρατείου Πολιτείας δεν ζητούν προνομιακή μεταχείριση.
Δεν ζητούν πολυτέλεια.
Ζητούν τα παιδιά τους να μπορούν να πηγαίνουν και να επιστρέφουν από το δημόσιο σχολείο τους με έναν τρόπο ασφαλή και συμβατό με το σχολικό ωράριο.
Το να παραδίδεις σε έναν μαθητή ένα μειωμένο ή δωρεάν εισιτήριο δεν λύνει από μόνο του το πρόβλημα, όταν το λεωφορείο που υποτίθεται ότι πρέπει να πάρει δεν περνά την ώρα που το παιδί το χρειάζεται.
Ακόμη περισσότερο όταν πρόκειται για περιοχές όπως οι Αφίδνες και η Ιπποκράτειος Πολιτεία, με μεγάλες αποστάσεις και ιδιαίτερες συνθήκες μετακίνησης, ιδίως τους χειμερινούς μήνες.
Και τώρα ένα ακόμη μεγαλύτερο ερώτημα. Είναι μόνο αυτά τα 25 παιδιά;
Η υπόθεση πρέπει να αποτελέσει αφορμή για έναν πολύ ευρύτερο έλεγχο.
Πόσα παιδιά σε ολόκληρη την Αττική αντιμετωπίζουν αυτή τη στιγμή αντίστοιχο πρόβλημα;
Πόσα σχολικά δρομολόγια δεν εκτελούνται όπως είχαν σχεδιαστεί;
Πόσες συμβάσεις παραμένουν χωρίς επαρκή κάλυψη;
Πόσα παιδιά μεταφέρονται τελικά από τους γονείς τους;
Πόσοι μαθητές εξυπηρετούνται με δημόσια συγκοινωνία που δεν αντιστοιχεί πραγματικά στο σχολικό τους ωράριο;
Η Αττική δεν τελειώνει στην Αθήνα.
Υπάρχουν Αφίδνες, Ιπποκράτειος Πολιτεία, Βαρνάβας, Κάλαμος, Καπανδρίτι και δεκάδες ακόμη περιοχές όπου η απόσταση και η περιορισμένη συγκοινωνία μετατρέπουν τη σχολική μεταφορά σε πραγματική ανάγκη.
Γι' αυτό απαιτείται πλέον από την Περιφέρεια Αττικής μια συνολική και δημόσια εικόνα.
Τώρα περιμένουμε ονόματα, αριθμούς και λύση
Η κοινοβουλευτική ερώτηση είναι σημαντική εξέλιξη.
Δεν είναι όμως η λύση.
Η λύση θα υπάρξει όταν τα παιδιά μπουν ξανά στο λεωφορείο.
Μέχρι τότε, οι αρμόδιοι έχουν μπροστά τους πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα και οι οικογένειες δικαιούνται πολύ συγκεκριμένες απαντήσεις.
Όχι υπηρεσιακό πινγκ-πονγκ.
Όχι «αρμόδιος είναι ο άλλος».
Όχι άλλες προσωρινές λύσεις που μεταφέρουν το πρόβλημα στους γονείς.
Ποιος γνώριζε πόσα παιδιά έπρεπε να μεταφερθούν;
Ποιος υπολόγισε τις απαιτούμενες θέσεις;
Τι ακριβώς υπεγράφη;
Γιατί δεν επαρκεί το όχημα;
Και πάνω απ' όλα.
ΠΟΤΕ ΘΑ ΜΠΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ;
Γιατί μετά την καταγγελία των γονέων και μετά την κατάθεση της υπόθεσης στη Βουλή, κανείς δεν μπορεί πλέον να ισχυριστεί ότι «δεν γνώριζε».
Το θέμα είναι επισήμως στο τραπέζι.
Τώρα είναι η ώρα των απαντήσεων — και κυρίως της λύσης.
Η καταγγελία μιας μητέρας από τις Αφίδνες δεν έμεινε πλέον στα όρια μιας οικογενειακής διαμαρτυρίας.
Η σοβαρή υπόθεση που αφορά τη μεταφορά περίπου 25 μαθητών από τις Αφίδνες και την Ιπποκράτειο Πολιτεία προς και από το ΕΠΑΛ Διονύσου «Ζήνων» αποτελεί πλέον αντικείμενο κοινοβουλευτικού ελέγχου.
Ο βουλευτής Ανατολικής Αττικής Στυλιανός Φωτόπουλος, με ερώτηση που κατέθεσε στις 13 Σεπτεμβρίου 2026, απευθύνεται στην υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και στον υπουργό Εσωτερικών, ζητώντας συγκεκριμένες απαντήσεις για το τι ακριβώς έχει συμβεί.Και πλέον οι απαντήσεις αυτές δεν μπορούν να είναι του τύπου «δεν χωράνε».
Η υπόθεση ήρθε στην επιφάνεια μέσα από την αγωνιώδη καταγγελία εργαζόμενης μητέρας, κατοίκου Αφιδνών, της οποίας ο γιος φοιτά στη Γ΄ Λυκείου του ΕΠΑΛ Διονύσου «Ζήνων».
Σύμφωνα με την καταγγελία, ενώ μέχρι πέρυσι οι μαθητές εξυπηρετούνταν από το σχολικό λεωφορείο, φέτος οι οικογένειες ενημερώθηκαν ότι το δρομολόγιο δεν μπορεί να εξυπητήσει τα παιδιά των Αφιδνών επειδή το προβλεπόμενο όχημα είναι πλήρες.
Ως εναλλακτική εμφανίστηκε η αστική συγκοινωνία και συγκεκριμένα η γραμμή 509Β.
Μόνο που, όπως είχαμε επισημάνει από την πρώτη στιγμή, άλλο πράγμα είναι να υπάρχει μια λεωφορειακή γραμμή στον χάρτη και εντελώς διαφορετικό να αποτελεί πραγματική και λειτουργική λύση σχολικής μεταφοράς.
Τα ωράρια που αναφέρονται και στην κοινοβουλευτική ερώτηση δείχνουν ακριβώς το πρόβλημα: μαθητής που ολοκληρώνει επτάωρο πρόγραμμα μπορεί να αναγκάζεται να περιμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι το επόμενο διαθέσιμο δρομολόγιο.
Και μιλάμε για παιδιά. Όχι για εργαζόμενους που μπορούν να αλλάξουν βάρδια ή να επιλέξουν διαφορετικό μέσο μετακίνησης.
Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι στην κοινοβουλευτική ερώτηση γίνεται αναφορά στην ΚΥΑ 50025/2018, η οποία διέπει τη μεταφορά μαθητών δημόσιων σχολείων από τις Περιφέρειες.
Ο βουλευτής θέτει πλέον επισήμως το κρίσιμο ζήτημα.
Πώς προέκυψε ανεπαρκής χωρητικότητα του οχήματος για το σχολικό έτος 2026–2027;
Και γιατί, εφόσον πράγματι ο αριθμός των δικαιούχων μαθητών υπερβαίνει τις διαθέσιμες θέσεις, η λύση δεν ήταν μεγαλύτερο ή δεύτερο όχημα ή συμπληρωματικό δρομολόγιο;
Αυτό είναι και η καρδιά της υπόθεσης.
Γιατί τα παιδιά δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά στις Αφίδνες την πρώτη ημέρα λειτουργίας των σχολείων.
Οι αρμόδιες υπηρεσίες έχουν διαδικασίες καταγραφής και σχεδιασμού.
Άρα πρέπει να μάθουμε.
Πόσοι μαθητές είχαν δηλωθεί;
Πόσες θέσεις είχε το λεωφορείο;
Πότε έγινε γνωστό ότι οι θέσεις δεν επαρκούν;
Ποιος ενέκρινε το συγκεκριμένο δρομολόγιο;
Και τι ακριβώς προβλέπει η ισχύουσα σύμβαση;
Πέντε ερωτήματα που απαιτούν πλέον επίσημες απαντήσεις
Με την κοινοβουλευτική παρέμβαση, οι υπουργοί καλούνται μεταξύ άλλων να απαντήσουν εάν πράγματι περίπου 25 μαθητές αποκλείονται ή πρόκειται να αποκλειστούν από το σχολικό δρομολόγιο και, εφόσον συμβαίνει αυτό, ποιο όργανο έλαβε τη σχετική απόφαση και με ποια αιτιολογία.
Ζητείται επίσης να διευκρινιστεί εάν η σύμβαση του 2026–2027 προβλέπει την εξυπηρέτηση των μαθητών Αφιδνών και Ιπποκρατείου Πολιτείας και των υφιστάμενων στάσεων και εάν υπήρξε οποιαδήποτε μεταγενέστερη τροποποίηση.
Και υπάρχει ένα ακόμη εξαιρετικά σημαντικό ερώτημα:
Πόσοι μαθητές είχαν δηλωθεί στην Περιφέρεια Αττικής ως δικαιούχοι του συγκεκριμένου δρομολογίου και πότε γνωστοποιήθηκε ο αριθμός τους;
Αν η απάντηση δείξει ότι ο πραγματικός αριθμός των μαθητών ήταν εγκαίρως γνωστός, τότε θα πρέπει να εξηγηθεί πώς σχεδιάστηκε μεταφορά με όχημα ανεπαρκούς χωρητικότητας.
Δεν ζητούν χάρη. Ζητούν να πάνε σχολείο.
Αυτό πρέπει επιτέλους να γίνει κατανοητό.
Οι οικογένειες των Αφιδνών και της Ιπποκρατείου Πολιτείας δεν ζητούν προνομιακή μεταχείριση.
Δεν ζητούν πολυτέλεια.
Ζητούν τα παιδιά τους να μπορούν να πηγαίνουν και να επιστρέφουν από το δημόσιο σχολείο τους με έναν τρόπο ασφαλή και συμβατό με το σχολικό ωράριο.
Το να παραδίδεις σε έναν μαθητή ένα μειωμένο ή δωρεάν εισιτήριο δεν λύνει από μόνο του το πρόβλημα, όταν το λεωφορείο που υποτίθεται ότι πρέπει να πάρει δεν περνά την ώρα που το παιδί το χρειάζεται.
Ακόμη περισσότερο όταν πρόκειται για περιοχές όπως οι Αφίδνες και η Ιπποκράτειος Πολιτεία, με μεγάλες αποστάσεις και ιδιαίτερες συνθήκες μετακίνησης, ιδίως τους χειμερινούς μήνες.
Και τώρα ένα ακόμη μεγαλύτερο ερώτημα. Είναι μόνο αυτά τα 25 παιδιά;
Η υπόθεση πρέπει να αποτελέσει αφορμή για έναν πολύ ευρύτερο έλεγχο.
Πόσα παιδιά σε ολόκληρη την Αττική αντιμετωπίζουν αυτή τη στιγμή αντίστοιχο πρόβλημα;
Πόσα σχολικά δρομολόγια δεν εκτελούνται όπως είχαν σχεδιαστεί;
Πόσες συμβάσεις παραμένουν χωρίς επαρκή κάλυψη;
Πόσα παιδιά μεταφέρονται τελικά από τους γονείς τους;
Πόσοι μαθητές εξυπηρετούνται με δημόσια συγκοινωνία που δεν αντιστοιχεί πραγματικά στο σχολικό τους ωράριο;
Η Αττική δεν τελειώνει στην Αθήνα.
Υπάρχουν Αφίδνες, Ιπποκράτειος Πολιτεία, Βαρνάβας, Κάλαμος, Καπανδρίτι και δεκάδες ακόμη περιοχές όπου η απόσταση και η περιορισμένη συγκοινωνία μετατρέπουν τη σχολική μεταφορά σε πραγματική ανάγκη.
Γι' αυτό απαιτείται πλέον από την Περιφέρεια Αττικής μια συνολική και δημόσια εικόνα.
Τώρα περιμένουμε ονόματα, αριθμούς και λύση
Η κοινοβουλευτική ερώτηση είναι σημαντική εξέλιξη.
Δεν είναι όμως η λύση.
Η λύση θα υπάρξει όταν τα παιδιά μπουν ξανά στο λεωφορείο.
Μέχρι τότε, οι αρμόδιοι έχουν μπροστά τους πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα και οι οικογένειες δικαιούνται πολύ συγκεκριμένες απαντήσεις.
Όχι υπηρεσιακό πινγκ-πονγκ.
Όχι «αρμόδιος είναι ο άλλος».
Όχι άλλες προσωρινές λύσεις που μεταφέρουν το πρόβλημα στους γονείς.
Ποιος γνώριζε πόσα παιδιά έπρεπε να μεταφερθούν;
Ποιος υπολόγισε τις απαιτούμενες θέσεις;
Τι ακριβώς υπεγράφη;
Γιατί δεν επαρκεί το όχημα;
Και πάνω απ' όλα.
ΠΟΤΕ ΘΑ ΜΠΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ;
Γιατί μετά την καταγγελία των γονέων και μετά την κατάθεση της υπόθεσης στη Βουλή, κανείς δεν μπορεί πλέον να ισχυριστεί ότι «δεν γνώριζε».
Το θέμα είναι επισήμως στο τραπέζι.
Τώρα είναι η ώρα των απαντήσεων — και κυρίως της λύσης.