Το διαχρονικό έργο και η ερμηνευτική του αναβίωση
Το θεατρικό αριστούργημα του Γιώργου Διαλεγμένου, «Χάσαμε τη Θεία Στοπ», αναδεικνύει για άλλη μια φορά την διαχρονική του αξία. Μετά την επιτυχημένη του πορεία επί σκηνής στο νέο θέατρο ΦΙΛΙΠ της Αθήνας, η παράσταση ξεκινά μια πανελλαδική περιοδεία, υπό την αιγίδα της εταιρείας θεατρικών παραγωγών Μέθεξις και την σκηνοθετική καθοδήγηση του Χρήστου Τριπόδη. Η συγκεκριμένη επαναπροσέγγιση του έργου προσδίδει νέες διαστάσεις σε ένα ήδη εδραιωμένο σύγχρονος κείμενο.
Το κοινωνικό πλαίσιο και η ανθρώπινη κατάσταση
Το έργο τοποθετείται στο Γκάζι της δεκαετίας του ’50, μια περίοδο έντονης κοινωνικής αναταραχής και οικονομικής δυσπραγίας. Οι κεντρικοί χαρακτήρες, ο Θανάσης και η Ουρανία, βιώνουν μια καθημερινότητα σημαδεμένη από τη μιζέρια, την οικονομική στενότητα και την εσωτερική σύγκρουση. Οι ελπίδες τους για ένα καλύτερο αύριο εναποτίθενται αποκλειστικά στην αναμενόμενη κληρονομιά μιας κατάκοιτης, ετοιμοθάνατης θείας που διαμένει στο διπλανό δωμάτιο.
Η εξέλιξη της πλοκής, αποτέλεσμα ενός οικογενειακού καβγά και μιας λανθασμένης ενέργειας, οδηγεί σε έναν πρόωρο θάνατο. Αυτό το γεγονός, αντί να προσφέρει την πολυπόθητη λύση, πυροδοτεί μια αλυσίδα αποκαλύψεων. Με ένα σκληρό χιούμορ και διεισδυτική ματιά, το έργο αναδεικνύει τις ανθρώπινες ψευδαισθήσεις, τις βαθιά ριζωμένες ενοχές και τα υπαρξιακά αδιέξοδα των ηρώων. Η κληρονομιά, ως αφήγημα λύτρωσης, καταρρέει, αφήνοντας πίσω την ωμή πραγματικότητα.
Συντελεστές και ερμηνείες
Η ποιότητα μιας θεατρικής παραγωγής κρίνεται από το σύνολο των συντελεστών της.
- Κείμενο: Γιώργος Διαλεγμένος
- Σκηνοθεσία: Χρήστος Τριπόδης
- Σκηνικά – Κοστούμια: Μαρία Φιλίππου
- Παραγωγή: Χρήστος Τριπόδης – Μέθεξις
Το ερμηνευτικό βάρος σηκώνουν καταξιωμένοι ηθοποιοί, οι οποίοι προσδίδουν υπόσταση στους τεθλιμμένους συγγενείς:
- Βίβιαν Κοντομάρη
- Νατάσσα Κοτσοβού
- Φωτεινή Μπαξεβάνη
- Γιώργος Σουξές
- Χρήστος Τριπόδης
- Αγνή Χιώτη
Μαζί τους, σε συμπληρωματικούς ρόλους, ο Βασίλης Γιαννέλος και άλλοι ηθοποιοί, συμβάλλουν στην ολοκλήρωση του θεατρικού συνόλου.
Η εν λόγω παράσταση, πέρα από την ψυχαγωγική της διάσταση, αποτελεί μία σημαντική κοινωνική υπόμνηση, αναδεικνύοντας ζητήματα που παραμένουν επίκαιρα παρά το πέρασμα του χρόνου.
