Η πρωτοπορία εντός του μνημείου: Ένας πολιτισμικός διάλογος
Η επικείμενη εμφάνιση των Einstürzende Neubauten στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, τον Ιούνιο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, αναδεικνύεται σε κομβικό πολιτισμικό γεγονός. Η συνάντηση αυτή, μετά από τέσσερις και πλέον δεκαετίες πειραματισμού και αποδόμησης των καθιερωμένων μουσικών δομών, αναμένεται να θέσει νέα ζητήματα σχετικά με τη σχέση του δημιουργού με τον χρόνο, την πηγαία καλλιτεχνική έκφραση και τον συχνά αθέατο μόχθο που τη συνοδεύει. Πρόκειται για μια απόπειρα ανασύνθεσης καλλιτεχνικού λόγου εντός ενός χώρου που φέρει τα ίχνη χιλιετιών αίγλης, οδύνης, κάλλους και πολιτισμικού διαλόγου.
Η φιλοσοφία πίσω από την «κατάρρευση»
Το όνομα του συγκροτήματος, Einstürzende Neubauten, μεταφράζεται ως «καταρρέοντα νεοκτίσματα». Πέραν της ποιητικής του διάστασης, οφείλει να εκληφθεί ως μανιφέστο, ως η θεμελιώδης καλλιτεχνική στρατηγική τους και η ταυτότητά τους. Η έννοια της κατάρρευσης δεν αποτελεί τον στόχο, αλλά το μέσο για τη δημιουργία. Το «νέο κτίσμα» είναι το τελικό αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας. Το κοινό θα βρεθεί ενώπιον της οικοδόμησης μιας νέας μορφής τέχνης, σε έναν απρόβλεπτο διάλογο με το μνημειώδες αρχιτεκτονικό περιβάλλον του Ηρωδείου.
Ο ήχος της αποδόμησης: Υλικά και όργανα
Η ιδιαιτερότητα των Neubauten έγκειται στην πρωτογενή χρήση ασυνήθιστων υλικών και αυτοσχέδιων οργάνων. Μεταλλικοί σωλήνες, λαμαρίνες, τρυπάνια, σφυριά, ακόμη και ηχητικές πηγές όπως καρότσια σούπερ μάρκετ ή παλαιές μηχανές αεροπλάνων, αποτελούν τη βασική ηχητική τους παλέτα. Μέσα από αυτό το φαινομενικό χάος, το συγκρότημα δομεί τη μουσική του. Ο θόρυβος δεν παραμένει ανεπεξέργαστος, αλλά μεταμορφώνεται σε γλυπτική μορφή, καθιστώντας τον ήχο […]
