Η πρόσφατη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ένα κατεξοχήν θεσμικό όργανο που έχει την ευθύνη χάραξης της στρατηγικής και της λειτουργίας του κόμματος, ανέδειξε μετ’ επιτάσεως τις δομικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η αξιωματική αντιπολίτευση. Η εικόνα που κατεγράφη από τον χώρο διεξαγωγής της συνεδρίασης, με την περιορισμένη φυσική παρουσία μελών σε σχέση με τις δυνατότητες και το εύρος της Κεντρικής Επιτροπής, υποδηλώνει μια επιτακτική ανάγκη αναστοχασμού.
Η Συμμετοχή και οι Επιφυλάξεις
Είναι ενδεικτικό ότι περίπου εξήντα στελέχη παρευρέθηκαν δια ζώσης, την ώρα που ο αριθμός των μελών της Κεντρικής Επιτροπής είναι σημαντικά μεγαλύτερος. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την εκτεταμένη χρήση τηλεδιάσκεψης (μέσω “zoom”), προκαλεί ερωτήματα σχετικά με τον βαθμό της εσωκομματικής συσπείρωσης και την αποτελεσματικότητα των διεργασιών. Η πρόταση του προεδρεύοντος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, κ. Θεόφιλου Ξανθόπουλου, για αναβολή της συνεδρίασης με σκοπό «να περισωθούν τα προσχήματα», δεν ήταν απλώς μια διαδικαστική παρατήρηση. Αποκάλυψε μια βαθύτερη συνειδητοποίηση της εσωτερικής δυσλειτουργίας και της πιθανής αρνητικής εικόνας που θα μεταφερόταν στην κοινή γνώμη.
Κριτική και Κλυδωνισμοί
Οι εντάσεις και οι διαφωνίες δεν παρέμειναν εντός των τειχών της συνεδρίασης. Η αιχμηρή παρέμβαση του κ. Παύλου Πολάκη μέσω ανάρτησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου δήλωσε χαρακτηριστικά πως «το plan b απέτυχε», αποτελεί ένα σαφές δείγμα της εσωτερικής αμφισβήτησης. Αυτή η δήλωση, προερχόμενη από ένα στέλεχος με σημαντική επιρροή, υποδεικνύει ότι οι συζητήσεις περί της επόμενης ημέρας και της στρατηγικής του κόμματος είναι σε κρίσιμο στάδιο. Οι αναφορές σε συγκεκριμένα πρόσωπα, όπως ο ίδιος ο κ. Πολάκης, η κα. Ρένα Δούρου και ο κ. Νίκος Παππάς, ως παρόντες στη συνεδρίαση, υπογραμμίζουν την παρουσία διαφορετικών τάσεων και απόψεων εντός του κόμματος, των οποίων η συνύπαρξη και η σύνθεση αποτελούν το διακύβευμα.
Το Μέλλον της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης
Η κατάσταση στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν είναι απλώς μια εσωκομματική υπόθεση. Έχει ευρύτερες πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις, καθώς αφορά τη λειτουργία της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα. Η αδυναμία συγκρότησης ενός συνεκτικού αφηγήματος, η εμφανής έλλειψη ομοψυχίας – ή τουλάχιστον η μη εμφάνισή της στον απαιτούμενο βαθμό – και οι δημόσιες διαφωνίες, δύνανται να επηρεάσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών και την αποτελεσματικότητα του κοινοβουλευτικού ελέγχου.
Η παρούσα συγκυρία απαιτεί από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ βαθιά αυτοκριτική και υπευθυνότητα. Η αναζήτηση νέων τρόπων λειτουργίας, η ενίσχυση της συμμετοχής και η σύνθεση των διαφορετικών απόψεων είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την υπέρβαση των υφιστάμενων δυσχερειών. Η απήχηση ενός κόμματος δεν μετριέται μόνο από τις δημοσκοπήσεις, αλλά και από την ικανότητά του να λειτουργεί ως ένας συνεκτικός πολιτικός οργανισμός, ικανός να διατυπώσει ρεαλιστικές προτάσεις και να εκφράσει τις αγωνίες της κοινωνίας.
