Από τις 11 Μαΐου, το έργο «Δεσποινίς Τζούλια» του Αυγούστου Στρίντμπεργκ, ένα από τα πλέον καθοριστικά κείμενα της ευρωπαϊκής δραματουργίας, επανέρχεται στο προσκήνιο. Η παράσταση φέρνει επί σκηνής τους Έλενα Μαυρίδου και Γιάννη Τσορτέκη, σε μια σύμπραξη που αναμένεται να αναδείξει τις διαχρονικές πτυχές του έργου.
Ο Στρίντμπεργκ, με σπάνια οξύτητα, ανέδειξε μέσα από τη «Δεσποινίδα Τζούλια» τη διαρκή σύγκρουση μεταξύ της επιθυμίας, της κοινωνικής ιεραρχίας και της βίας της εξουσίας. Η νέα αυτή παραγωγή φιλοδοξεί να εξερευνήσει εκ νέου αυτά τα θεμελιώδη ζητήματα.
Η σκηνοθετική άποψη του Γιάννη Τσορτέκη
Τη σκηνοθεσία της παράστασης υπογράφει ο Γιάννης Τσορτέκης. Η σκηνοθετική του προσέγγιση εστιάζει στην ανάδειξη της δραματικής αγριότητας και της δηλητηριώδους διαύγειας του πρωτότυπου κειμένου. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις ακαριαίες μετατοπίσεις των ορίων μεταξύ των προσώπων, εκεί όπου η οικειότητα μετατρέπεται σε ρήγμα, η εγγύτητα δοκιμάζεται και η ανθρώπινη παρουσία καθίσταται μια διαρκής άσκηση ισορροπίας επί του κενού.
Το διαχρονικό αποτύπωμα της «Δεσποινίδος Τζούλιας»
Η «Δεσποινίς Τζούλια», γραμμένη από τον Αύγουστο Στρίντμπεργκ το 1888, κατέχει περίοπτη θέση στην ιστορία του ευρωπαϊκού θεάτρου. Από την πρώτη της παράσταση, το έργο αναγνωρίστηκε ως ένα από τα σημαντικότερα και πλέον επιδραστικά κείμενα της νεότερης δραματουργίας.
- Αισθητικές μετατοπίσεις: Το έργο συμπύκνωσε με εντυπωσιακή διαύγεια τις αισθητικές αλλαγές της εποχής.
- Κοινωνικές μετατοπίσεις: Ανέδειξε τις κοινωνικές εντάσεις και τις ταξικές διακρίσεις.
- Ιδεολογικές μετατοπίσεις: Αμφισβήτησε τις κατεστημένες ιδεολογίες και αντιλήψεις περί φύλου και εξουσίας.
Η παρουσίαση αυτή έρχεται να επιβεβαιώσει την αντοχή του έργου στον χρόνο και την ικανότητά του να θέτει διαρκώς ερωτήματα που απασχολούν την ανθρώπινη ύπαρξη.
