Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης πραγματοποίησε επίσκεψη στη Λευκωσία, όπου παρέστη στο 12ο ετήσιο μνημόσυνο του ιστορικού ηγέτη και πρώην Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Γλαύκου Κληρίδη. Συνοδευόμενος από τη σύζυγό του, Μαρέβα Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη, ο κ. Μητσοτάκης απέτισε φόρο τιμής στον Κληρίδη, τονίζοντας τη διαχρονική αξία της πολιτικής του παρακαταθήκης και υπογραμμίζοντας τους ισχυρούς δεσμούς που ενώνουν Ελλάδα και Κύπρο.
Η Πολιτική Κληρονομιά ενός Οραματιστή Ηγέτη
Στον επιμνημόσυνο λόγο του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξέφρασε τη βαθιά του συγκίνηση και τον σεβασμό του προς τον Γλαύκο Κληρίδη, ιδιαίτερα μετά την πρόσφατη απώλεια της κόρης του, Καίτης. Περιέγραψε τον Κληρίδη ως έναν ηγέτη που με το όραμα και τις πρωτοβουλίες του διαμόρφωσε τη σύγχρονη Κύπρο, κερδίζοντας την αγάπη των πολιτικών του φίλων και τον σεβασμό των αντιπάλων του. Η σπάνια ηθική του στάση και το αξιοθαύμαστο πολιτικό του ανάστημα ξεπέρασαν τα σύνορα της πατρίδας του, αποτελώντας φάρο για τις επόμενες γενιές.
Ο Πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην ιδρυτική διακήρυξη του Δημοκρατικού Συναγερμού, που περιελάμβανε λόγια του Ελευθερίου Βενιζέλου: “Ο πολιτικός οφείλει να ακολουθεί την πολιτική της αλήθειας, να έχει το θάρρος να αντιμετωπίζει τις πλάνες του πλήθους και να το διαπαιδαγωγεί… να μην επηρεάζεται από τα συναισθήματα, ούτε από την κοινή γνώμη, γνωρίζοντας ότι τίποτα δεν είναι ωραιότερο από το να αντιμετωπίζει κανείς τη δημαγωγία, ακόμα κι αν πρόκειται να διακινδυνεύσει τη δημοτικότητά του, για το συμφέρον της πατρίδας”. Αυτές οι αρχές, τόνισε ο κ. Μητσοτάκης, ήταν ο οδηγός στην πορεία του Γλαύκου Κληρίδη.
Το Παράδειγμα του Γλαύκου Κληρίδη στην Κρίσιμη Ώρα
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπογράμμισε τη βαθιά προσωπική φιλία που συνέδεε τον Γλαύκο Κληρίδη με τον δικό του πατέρα, Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Και οι δύο ανήκαν σε μια γενιά που σφυρηλατήθηκε στους αντιφασιστικούς αγώνες και τις μάχες για τη δημοκρατία, πιστεύοντας ακράδαντα ότι ο πραγματικός πατριωτισμός δεν φυλακίζεται στην εύκολη ρητορική, αλλά απαιτεί δύσκολες επιλογές μακριά από τον λαϊκισμό.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην κρίσιμη στιγμή του 1974, όταν ο Γλαύκος Κληρίδης, ως προεδρεύων της Δημοκρατίας, ανέλαβε το βαρύ φορτίο της διαχείρισης της παράνομης τουρκικής εισβολής. «Θα μπορούσε να είχε αρνηθεί, να είχε λιποψυχήσει», είπε ο κ. Μητσοτάκης, «όμως, ουδέποτε οπισθοχώρησε». Αυτή η στάση αποτελεί, κατά τον Πρωθυπουργό, το κομβικότερο μάθημα της κληρονομιάς του Κληρίδη: η πολιτική δεν είναι φήμη και δόξα, αλλά αφοσίωση, υπηρεσία, θάρρος και θυσία.
Ελλάδα και Κύπρος: Συνεργασία και Όραμα για το Μέλλον
Πέρα από τον φόρο τιμής, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέπτυξε και το όραμα για το παρόν και το μέλλον της συνεργασίας Ελλάδας και Κύπρου, μέσα σε ένα περιβάλλον διεθνούς αστάθειας. Τόνισε ότι τα δύο κέντρα του Ελληνισμού αποτελούν σήμερα τους ισχυρότερους “φάρους” σταθερότητας στην νοτιοανατολική Μεσόγειο. Ανέφερε την ταχεία οικονομική ανάπτυξη, τη μείωση του χρέους, τη θωράκιση της άμυνας και τη συμμετοχή στη διαμόρφωση του νέου ενεργειακού χάρτη της περιοχής μέσω σημαντικών έργων ηλεκτρικής διασύνδεσης.
Ο Πρωθυπουργός εξέφρασε την πλήρη ταύτιση Αθήνας και Λευκωσίας στον ίδιο δρόμο, με συνέπεια και αποφασιστικότητα. Αναφέρθηκε στην επανέναρξη των άτυπων συζητήσεων για το Κυπριακό υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, μια εξέλιξη στην οποία η Ελλάδα συνέβαλε καθοριστικά. Επανέλαβε την προσήλωση στο πλαίσιο των ψηφισμάτων του ΟΗΕ για διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, με πολιτική ισότητα, μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια και μία νομική προσωπικότητα, απορρίπτοντας κατηγορηματικά τα επιχειρήματα για δύο κράτη. Η στρατηγική συμπόρευση των δύο χωρών, τόνισε, βασίζεται στην ενεργή διπλωματία, τη ρεαλιστική διεκδίκηση και την τόλμη, με στόχο μια ενωμένη και ειρηνική Κύπρο.
Η επίσκεψη του Πρωθυπουργού στην Κύπρο και ο λόγος του στο μνημόσυνο του Γλαύκου Κληρίδη αναδεικνύουν τη συνέχεια των εθνικών στόχων και την αταλάντευτη δέσμευση της Ελλάδας στην επίλυση του Κυπριακού, με βάση τις αρχές του διεθνούς δικαίου και το όραμα ενός φωτεινού μέλλοντος για όλο τον Ελληνισμό.
