Το Θέατρο Αθηνά και η Κοινωνική Μεταμόρφωση
Το καλοκαιρινό Θέατρο Αθηνά εγκαινιάζει τη φετινή του σεζόν με μια παράσταση που ξεφεύγει από την απλή ψυχαγωγία, προσφέροντας παράλληλα τροφή για σκέψη. Πρόκειται για τη θεατρική μεταφορά της κωμωδίας της Coline Serreau, «Ένα μωρό για τρεις», σε απόδοση και σκηνοθεσία της Θέμιδος Μαρσέλλου. Η επιλογή αυτής της παραγωγής δεν είναι τυχαία, καθώς αναδεικνύει διαχρονικές κοινωνικές μεταβλητές, ιδίως αυτές που αφορούν τον ρόλο του άνδρα στην οικογένεια.
Η Απρόβλεπτη Άφιξη: Μεταβολή Προτύπων
Η κεντρική θεματική περιστρέφεται γύρω από τρεις ορκισμένους εργένηδες, των οποίων η συνηθισμένη ρουτίνα ανατρέπεται βίαια από την εμφάνιση ενός βρέφους. Ένα καλάθι στην πόρτα και ένα λιτό μήνυμα αρκούν για να μετατοπίσουν τις προτεραιότητες και τις αξίες τους. Το σενάριο αυτό, αν και κωμικό στην εκτέλεσή του, αγγίζει βαθύτερες πτυχές της σύγχρονης κοινωνίας: την ξαφνική ανάληψη ευθυνών, την ανατροπή καθιερωμένων αρσενικών προτύπων και την αναδυόμενη ανάγκη για φροντίδα και συναισθηματική επένδυση.
Οι ηθοποιοί Διονύσης Ατζαράκης, Ζήσης Ρούμπος και Χάρης Χιώτης ενσαρκώνουν τους πρωταγωνιστές, αντιμετωπίζοντας μια νέα, απαιτητική καθημερινότητα. Μέσα από ξεκαρδιστικές καταστάσεις, εξελίσσονται από αμέριμνους νεαρούς σε πρόσωπα που ανακαλύπτουν τη δύναμη της αγάπης και της πατρότητας. Η παρουσία της Ελένης Καρακάση σε ρόλο-έκπληξη, καθώς και των Μαρία Βασιλάτου, Πέτρου Ιωάννου και Μαριλένας Λιακοπούλου, συμπληρώνει ένα επιτελείο που συνδράμει στην ανάδειξη των κοινωνικών διαστάσεων του έργου.
Καλλιτεχνικές Καταβολές και Κοινωνική Συνάφεια
Η υπόθεση της παράστασης έχει τις ρίζες της στη γαλλική κινηματογραφική επιτυχία του 1985, «Trois hommes et un couffin» της Coline Serreau. Η εν λόγω ταινία, υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και Χρυσή Σφαίρα, αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τον τρόπο που προσέγγισε, μέσω της κωμωδίας, ζητήματα φύλου και γονεϊκότητας. Το Χολιγουντιανό της ριμέικ του 1987, «Three Men and a Baby», επιβεβαίωσε την παγκόσμια απήχηση της ιστορίας.
Η διασκευή της Θέμιδας Μαρσέλλου για το ελληνικό κοινό διατηρεί την αρχική φρεσκάδα, εμπλουτίζοντας όμως το έργο με σύγχρονες αναφορές. Η επιλογή να παρουσιαστεί η συγκεκριμένη παραγωγή αυτή την περίοδο δεν είναι τυχαία. Σε μια εποχή αναθεώρησης των παραδοσιακών ρόλων, η «Ένα μωρό για τρεις» επιχειρεί να εξετάσει, μέσα από το πρίσμα του γέλιου, την εξέλιξη της ανδρικής ταυτότητας και την αναγκαιότητα της συναισθηματικής δέσμευσης. Προσφέρει έτσι, πέρα από την ψυχαγωγία, μια αφορμή για προβληματισμό σχετικά με την έννοια της οικογένειας και της πατρότητας στην Ελλάδα του 21ου αιώνα.
